Ég fæddist á Sjúkrahúsi Akraness laugardaginn 14. júní 2008 klukkan 22:11. Þetta var einmitt settur fæðingardagur svo ég hlít að vera annsi stundvís lítill strákur. Við fæðingu var ég 3450gr, eða tæpar 14 merkur, og 53 cm. Ég fæddist með mikið ljóst hár og var rosalega sléttur og fallegur.
Ég er fyrsta barn mömmu og pabba, en stoltu foreldranir eru þau Ásdís Jónsdóttir (1983) og Halldór Einarsson (1971). Ég er þriðja barnabarnið í báðum ættum og er mikið dýrkaður og dáður að öllum sem ég þekki, enda ekki skrítið þar sem ég er algjört krútt og endalaust sætur.
Óþolinmótt eftir að hefja leikinn er líklegt að tvíburabarnið hafi sparkað duglega í móðurkviði. Tvíburabörn eru líkleg til að byrja snemma að tala og þau segja sína skoðun frá byrjun. Þau eru mjög forvitin í eðli sínu og þurfa því alltaf að hafa eitthvað fyrir stafni. Þau eiga mjög erfitt með að sitja kyrr og eiga mjög erfitt með að þegja. Athyglin beinist stöðugt að nýjum viðfangsefnum en áhuginn hverfur oft mjög fljótt. Tvíburarnir þurfa mikla örvun og hyggilegt er að leikföng þeirra séu margvísleg og vitsmunalega þroskandi, svo sem púsluspil og þrautir af ýmsu tagi. Því fyrr sem tvíburabarnið kemst í hóp annarra barna því betra því tvíburarnir elska félagslíf enda hafa þeir mikla samskiptahæfileika. Líf og fjör er tvíburum að skapi. Yfirleitt er tvíburinn bráðþroska vitsmunalega og því nauðsynlegt að sinna þessum þætti í uppeldinu með því að reyna að svara t.d. spurningum hans (þær eru reyndar oft ansi margar) og ræða við hann. Litlir tvíburar eru oft stríðnir og hrekkjóttir en það ber ekki að taka of alvarlega því yfirleitt er meiningin ekki slæm. Hann grípur oft til prakkarastrika til að hrista upp í umhverfinu því hann hefur ríka þörf fyrir tilbreytingu.